Welkom op de speciaal toegankelijke website van HANDICAPNIEUWSnet. HANDICAPNIEUWSnet is uitgsproken actueel: Startpagina
Keuzeknoppen om verder te gaan naar: vandaag maandag dinsdag woensdag donderdag vrijdag Startpagina
::

HandicapnieuwsMAIL

Keuze: ReadSpeaker uit.

Lees voor

WELKOM

Hartelijk welkom bij HandicapNieuws. De dagelijkse nieuwssite door Handicap Nationaal. HandicapNieuws probeert DE website te zijn voor hen die niet of moeilijk op de gebruikelijke manier kunnen lezen, surfen en/of internet kunnen hanteren.

Dagelijks wordt hier door een kleine, enthousiaste groep vrijwilligers nieuws gezocht, geselecteerd en geplaatst voor, door en/of over gehandicapten, chronisch zieken en hun omgeving en in toegankelijke, (voor-/mee-)leesbare vorm aangeboden.

Het nieuws van HandicapNieuws wordt verder uitgedragen door gebruik te maken van Social Media, e-mail (HANDICAPNIEUWSmail), RSS-feed, deze platte tekst-versie (met o.a. automatische voorlzen en eenvoudige 6-knops bediening) en per gedrukt magazine (HNnieuwsbrief).

[MEER INFO]

Handicap Nationaal is een algemeen nut beogende organisatie (vereniging) voor gehandicapten, chronisch zieken en hun omgeving.

De kerntaken van Handicap Nationaal zijn:
- (toegankelijke) Nieuwsvoorziening en informatieverstrekking.
- Vraagbaak en adviespunt. (HN-INFOpunt)
- Belangenbehartiging op lokaal, regionaal en nationaal gebied.

Voor meer informatie over Handicap Nationaal gaat u naar: www.handicapnationaal.nl.

Je luistert naar HandicapNieuws UPDATE van dinsdag 26 maart 2018.
Handicapnieuwsmail is het dagelijkse mailmagazine van handicap nationaal.
De voorleesfunctie wordt u aangeboden door readspeaker nederland.

VANDAAG IN ONS NIEUWS:
1,2 miljoen werken niet door ziekte of handicap.
Kwetsbare patiënten betalen 5 keer meer apotheekkosten dan ‘gewone’ patiënten.
De ‘insulinezaak’, wat kun je doen?
Kant- en klaarmaaltijden Aldi mogelijk besmet met ziekmakende bacterie.
10 jaar Auto-mobiliteit en aandacht voor doorverwijzen bij NOG-congres.
Tien gouden regels als je geneesmiddelen neemt in het verkeer.
Kentalis en Rijksuniversiteit Groningen verlengen samenwerking onderzoek doofblindheid.
Zet bij crisissituaties altijd een tolk gebarentaal in.
ANBO actief in cliëntenraad CAK: Doel is betere dienstverlening.
Houd zelfstandigheid zo lang mogelijk intact.
Dilemma's rond dwang in de zorg: Wanneer mag je iemand opsluiten?
Je wordt dik van boterhammen en andere vooroordelen over brood.
Veel Nederlanders vinden verpakkingen lastig.
Dylan (8) haalt 11.000 euro op voor stichting voor terminale kinderen.
Minder CT-scans nodig bij zwangeren met mogelijke longembolie.
Kinderen leren met Jokie om naar de tandarts te gaan.
Ombouwen afvalcontainers niet handig voor chronisch zieken en gehandicapten.
6 april Doe- en Beleefdag in het Maastricht UMC+.
In 2040 gaat mogelijk de helft van ons inkomen naar de zorg.
Bezwaar loont: Meer poetshulp voor ouderen en gehandicapten.
NZa bekijkt hoge kosten 'pillenzakjes'.
‘Ik vertrouw mijn hoofd voor geen meter’
HN-INFOpunt: Wat is het verschil tussen revalidatie in een revalidatiecentrum en revalidatie in een verpleeghuis?
Onze Lachafsluiting.

Voor meer informatie over de handicap nationaal? ga naar hun site: www.handicapnationaal.nl, mail naar info@handicapnationaal.nl, of bel op kantoortijden naar 06-12390746. en dan nu onze artikelen van vandaag.







ARTIKEL: 1,2 MILJOEN WERKEN NIET DOOR ZIEKTE OF HANDICAP.
Bron: Redactioneel/CBS/De Telegraaf/ANP.

Drie op de tien personen zonder werk voelden zich vorig jaar door een langdurige ziekte, aandoening of handicap belemmerd bij het verkrijgen van werk. Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek waren dat ruim 1,2 miljoen mensen.

Relatief gezien zijn het wat meer mensen dan een paar jaar terug. Tussen 2015 en 2018 groeide het aandeel personen met een belemmering binnen de groep niet-werkenden van 26 naar 30 procent.

Verreweg de meesten, bijna 1 miljoen, voelden zich sterk belemmerd. Zij hebben sowieso niet zo'n binding met de arbeidsmarkt. Slechts 8 procent van de betreffende mensen had recentelijk gezocht naar een baan of was daar direct beschikbaar voor.

Alles bij elkaar telde het CBS vorig jaar bijna 4,2 miljoen personen zonder betaald werk. Het gaat dan om de leeftijdscategorie 15 tot 75 jaar. Het overgrote deel van hen kan of wil niet werken. Dat laatste geldt vooral voor de mensen die al zo oud zijn dat ze niet meer actief zijn op de arbeidsmarkt, of omdat ze nog scholier of student zijn.







ARTIKEL: KWETSBARE PATIËNTEN BETALEN 5 KEER MEER APOTHEEKKOSTEN DAN ‘GEWONE’ PATIËNTEN.
Bron: Redactioneel/Kassa [BNNVARA].

Kwetsbare patiënten met een complex medicijngebruik krijgen hun medicijnen vaak in plastic zakjes waarin de dagelijkse hoeveelheid pillen zit. Dat is om vergissingen te voorkomen. De kosten van het leveren van die medicijnen liggen gemiddeld 5 keer hoger dan die van de standaard levering in een apotheek. Waarom ze zoveel hoger zijn, weigeren apothekers uit te leggen.

De zakjes met de dagelijkse hoeveelheid pillen (gemiddeld 6 medicijnen per dag) worden opgerold en wekelijks ter hand gesteld aan deze groep die merendeels in verzorgingstehuizen woont of thuiszorg ontvangt. De totale terhandstellingskosten zijn de afgelopen jaren fors gestegen van 340 miljoen in 2016, 350 miljoen in 2017 naar 365 miljoen in 2018. Deze kosten vormen bijna 25% van de totale kosten van de apotheekzorg. Terwijl de groep van kwetsbare patiënten slecht 7,1% van de totale groep medicijngebruikers bedraagt.

Concurrenten.

Zoals gezegd willen apothekers geen inzage in de kostenopbouw geven. De KNMP, de beroepsorganisatie van de apothekers, wijst in een verklaring op het feit dat apothekers sinds 2012 elkaars concurrenten zijn, omdat de overheid de prijzen overliet aan de markt. De prijzen zijn derhalve niet transparant. De volledige reactie van de KNMP lees je hier.

Wel is bekend dat de kosten van de terhandstelling op weekbasis worden berekend en per medicatiesoort. Wie 1 pil per dag gebruikt, betaalt gemiddeld 3 tot 4 euro per week. Zitten er twee pilsoorten per dag in, dan kost het twee keer die 3 á 4 euro. Gemiddeld gebruikt deze groep 6 verschillende pillen per dag.

Onderzoek.

In de uitzending van Kassa vertelt meneer Kallen dat zijn moeder wekelijks 7 pilletjes Temazepam nam die 0,36 cent per week kosten, dus op jaarbasis 18,70 euro. De wekelijkse afleverkosten bedroegen 3,35 euro, op jaarbasis is dat 174,20 euro. En dat is dan voor slechts één van de vier medicatiesoorten die mevrouw Kallen gebruikte.

Zorgverzekeraars Nederland heeft inmiddels om een onderzoek gevraagd door de Nederlandse Zorgautoriteit. Dat onderzoek is op dit moment gaande. John Kerstens, Tweede Kamerlid voor de PvdA eist dat de apothekers inzage geven. Doen ze dat niet, dan zal hij Kamervragen stellen en desnoods een debat hierover aanvragen.







ARTIKEL: DE ‘INSULINEZAAK’, WAT KUN JE DOEN?
Bron: Redactioneel/ActiZ.

In 2018 kwam aan het licht dat een zorgverlener aan meerdere patiënten moedwillig insuline toediende zonder medische noodzaak, hetgeen bij vier cliënten de dood tot gevolg had. De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) heeft in deze zaak onderzoek gedaan naar de kwaliteit en veiligheid van de zorg. De betrokken zorgorganisaties hebben inmiddels lering getrokken uit de incidenten en hebben op de meeste tekortkomingen maatregelen getroffen.

Betrokkenen concluderen dat het om uitzonderlijke gebeurtenissen ging, ernstig maar zeldzaam. Het opzettelijke karakter maakt dat nooit helemaal uitgesloten kan worden dat dit soort incidenten in de toekomst niet meer voorkomen.

Tegelijkertijd is het evident dat de kans zo klein mogelijk moet worden gemaakt wordt dat dit nog een keer gebeurt. Het blijft uitermate belangrijk randvoorwaardelijke zaken zoals het aannamebeleid van personeel, het medicatiebeleid en het creëren van een veilige meldcultuur op orde te hebben.

In overleg met ActiZ heeft het ministerie van VWS geconcludeerd dat geen aanvullende ondersteuningsmaterialen nodig zijn, maar dat het goed is de bestaande beschikbare materialen nogmaals onder de aandacht te brengen. In dat kader attenderen wij u graag nog een keer op de leidraad veilige zorgrelatie, de veilige principes in de medicatie-keten, de Verklaring omtrent Gedrag, alsmede het waarschuwingsregister.







ARTIKEL: KANT- EN KLAARMAALTIJDEN ALDI MOGELIJK BESMET MET ZIEKMAKENDE BACTERIE.
Bron: Redactioneel/AD/ANP.

Supermarktketen Aldi haalt per direct Hollandse kant- en klaarmaaltijden van 500 gram van alle houdbaarheidsdata uit de schappen. Het vermoeden bestaat dat deze maaltijden met de listeria-bacterie besmet zijn en ze worden daarom uit voorzorg uit de winkel gehaald.

Aldi verzoekt haar klanten dringend het product niet te consumeren en terug te brengen naar één van haar winkels.Het consumeren van de genoemde producten kan een gevaar vormen voor de gezondheid. Vooral bij zwangere vrouwen, ouderen en mensen met een verzwakt afweersysteem. De kans op besmetting met listeria is klein, maar de gevolgen kunnen ernstig zijn. Listeria is vooral te vinden in langdurig gekoeld bewaarde producten die zonder verhitting worden gegeten.

Het gaat om de volgende maaltijden: rundergehaktbal met bloemkool en aardappel, kipfilet Stroganoffsaus met sperziebonen en aardappel, runderlapje met stoofpeertjes en aardappelpuree, hamburger met sperziebonen en aardappel, cordon bleu met spinazie en aardappel en runderhachee met rode kool en aardappelpuree.







ARTIKEL: 10 JAAR AUTO-MOBILITEIT EN AANDACHT VOOR DOORVERWIJZEN BIJ NOG-CONGRES.
Bron: Redactioneel/Koninklijke Visio.

Na een verwijzing door de oogarts komt revalidatie bij Visio in beeld. Cliënten van alle leeftijden kunnen door een breed scala aan revalidatieprogramma’s voor werk, school, thuissituatie of vrije tijd zo goed mogelijk blijven meedoen in de maatschappij. Een goede oogzorgketen kan bij de oogarts beginnen!

Daarvoor is aandacht op het NOG-congres. Wie kan de oogarts beter overtuigen om mensen door te verwijzen naar Visio dan de cliënten zelf? Bekijk het filmpje Wat bereikten mensen met een visuele beperking met Visio?.

En dit jaar speciale aandacht voor AutO-Mobiliteit en met name aan de rol van de oogarts bij gerichte verwijzingen daarvoor. En als publiekstrekker zijn we in Maastricht aanwezig met onze rijsimulator. In stand 33 zal een rij-simulator bezoekers uitdagen om een parcours digitaal af te leggen.







ARTIKEL: TIEN GOUDEN REGELS ALS JE GENEESMIDDELEN NEEMT IN HET VERKEER.
Bron: Redactioneel HandicapNieuws.

Talrijke geneesmiddelen kunnen de alertheid verminderen en dus potentiële risico’s met zich meebrengen bij het besturen van een voertuig. Ook een geneesmiddel dat zonder medisch voorschrift mag worden afgeleverd, kan nadelige effecten hebben op de rijvaardigheid.

De Inspectie voor de Verkeersveiligheid doet drie concrete aanbevelingen om de risico’s van geneesmiddelen in het verkeer te beperken.

Het invoeren van een categoriseringssysteem van 4 niveaus voor risico’s op het rijgedrag. Dit kan concreet door pictogrammen op de doosjes medicatie te plaatsen (0 voor de medicatie waar er geen effect is en 3 voor medicijnen die een groot gevaar betekenen als je moet rijden)

De ontwikkeling van een informaticatoepassing voor dokters en apothekers zodat ze een waarschuwing krijgen telkens ze een medicament voorschrijven dat een negatieve impact op het rijgedrag kan hebben.

Verbetering van de gebruiksaanwijzing van medicamenten zodat de informatie over het rijgedrag er duidelijk in terug te vinden is. Momenteel gaat deze informatie verloren tussen alle andere mededelingen.

Wat kan je zelf doen?

Indien je medicatie neemt, neem dan volgende richtlijnen in acht. Dit geldt ook als je met een motorfiets of fiets rijdt of als je machines moet besturen.

1) - Lees aandachtig de bijsluiter en vooral de bijwerkingen die het medicament op het rijgedrag kan hebben.

2) -Gebruik nooit een medicament dat voor iemand anders die je kent is voorgeschreven. Wat goed is voor één persoon, geldt niet noodzakelijk voor een andere.

3) -Alcohol is te vermijden, zelfs als je er met mate van drinkt. Ongewenste effecten op je waarneming en je concentratievermogen worden erdoor versterkt.

4) -Geef de voorkeur om overdag te rijden en vermijd nachtritten. Vermijd best lange trajecten, maximaal één uur na elkaar.

5) -Rij niet als je slecht ziet, duizelig, slaperig of suf bent, of als het denken of het concentreren moeilijker gaat dan normaal. Het kan zijn dat je zelf niet altijd die signalen opmerkt, maar dat andere mensen ze wel zien en ze je melden. Luister naar hen.

6) -Wees vooral voorzichtig bij de start van je behandeling, in het geval dat je de voorgeschreven dosis overschrijdt of wanneer je meerdere medicamenten combineert. Als je tegelijkertijd verschillende medicijnen gebruikt die je reactievermogen verminderen, versterken ze elkaar.

7) -Neem enkel de voorgeschreven dosis, en respecteer de uren en de wijze waarop je de medicatie moet gebruiken.

8) -Drink geen koffie om de bijwerkingen te bestrijden. Dat dient tot niets.

9) -Als je twijfelt aan bijwerkingen vraag dan raad aan uw arts of apotheker. Vergeet hen ook niet in te lichten over andere medicatie die je neemt. Misschien kunnen ze een ander medicijn voorschrijven, de hoeveelheid verminderen of het tijdstip waarop je ze moet nemen aanpassen.

10) -Ben je een professionele bestuurder (buschauffeur, vrachtwagenbestuurder, …)? Vertel het dan zeker aan je dokter wanneer hij jou medicijnen voorschrijft.







ARTIKEL: KENTALIS EN RIJKSUNIVERSITEIT GRONINGEN VERLENGEN SAMENWERKING ONDERZOEK DOOFBLINDHEID.
Bron: Redactioneel/Kentalis/Doofblindennieuws.

Ieder mens heeft recht op een leven lang leren. Voor personen met aangeboren doofblindheid is dat echter niet vanzelfsprekend. Daarom werd 21 maart op een feestelijke manier stil gestaan bij de verlengde samenwerkingsovereenkomst tussen de Rijksuniversiteit Groningen (RUG) en Kentalis, in de vorm van het symposium ‘Denken in dialoog’ dat plaatsvond in Sint-Michielsgestel.

Tijdens het symposium zetten Katja Hoorn, bestuurder Kentalis en Marleen Janssen, hoogleraar doofblindheid RUG, hun handtekening onder de samenwerkingsovereenkomst. Hiermee bekrachtigen beide organisaties het belang van praktijkgericht wetenschappelijk onderzoek bij personen met doofblindheid. Met deze kennis kan de beste zorg en het beste onderwijs geboden worden aan mensen met doofblindheid.

“Mensen die niet goed kunnen horen én zien hebben net als iedereen het recht op een zo zelfstandig mogelijk, zinvol en sociaal leven”

Symposium over de cognitieve ontwikkeling bij personen met doofblindheid.

Kentalis heeft in samenwerking met de RUG effectieve interventies ontwikkeld om kinderen en volwassenen met aangeboren doofblindheid te ondersteunen bij het ontwikkelen van communicatie en taal. Door middel van wetenschappelijk onderzoek willen Kentalis en de RUG nu ook aantonen dat het mogelijk is voor ouders, begeleiders en leerkrachten om het denkvermogen van personen met aangeboren doofblindheid te bevorderen tijdens sociale interacties. Tijdens het symposium ‘Denken in dialoog’ werden de laatste internationale ontwikkelingen rondom cognitieve ontwikkeling bij personen met doofblindheid gedeeld.







ARTIKEL: ZET BIJ CRISISSITUATIES ALTIJD EEN TOLK GEBARENTAAL IN.
Bron: Redactioneel/NOS Radio1 Journaal/Ieder(in).

Voor een grote groep mensen was de crisiscommunicatie tijdens de aanslag in Utrecht maandag 18 maart niet te volgen. Waar in Nieuw Zeeland premier Jacinda Ardern door een tolk gebarentaal vergezeld wordt, blijkt dat in Nederland nog steeds heel ingewikkeld.

Een kwalijke zaak, vindt Ieder(in), de koepelorganisatie voor mensen met een beperking of chronische ziekte. Bovendien is het ontbreken van toegankelijke informatie in strijd met het VN-Verdrag Handicap.

Om de hoek.

Het is op het kantoor van Ieder(in) in Utrecht een gewone maandagochtend als er op de achtergrond steeds meer sirenes te horen zijn. Niet eentje waarvan het geluid weer verstomd, zoals we wel gewend zijn hier in de stad, maar aan een stuk door. Het nieuws sijpelt binnen en de onrust neemt toe: een mogelijke aanslag, een paar honderd meter van het pand. Zwaar bewapende agenten verzamelen zich voor de deur en ook bij Ieder(in) gaat de televisie aan. Dan blijkt de berichtgeving voor dove collega’s niet te volgen is.

Verontwaardiging op Twitter.

Niet alleen dove medewerkers van Ieder(in) hebben last van de gebrekkige berichtgeving. De tweet van de Utrechtse Lisa Hinderks wordt massaal gedeeld: “Jongens, wordt het niet eens tijd dat er bij crisissituaties standaard een tolk Nederlandse Gebarentaal wordt ingezet bij persconferenties? Ik zat vandaag in Utrecht te stressen en me af te vragen wat er allemaal gebeurde.” Twittert zij.

Grote groep slechthorenden.

In Nederland zijn er 1,5 miljoen mensen met een gehoorbeperking. Al deze mensen kunnen baat hebben bij ondertiteling die goed meeloopt. Voor tienduizenden is gebarentaal de eerste taal. Voor hen is het van groot belang dat publieksinformatie ook in gebarentaal beschikbaar is.

Kamervragen.

Na de tweet van Lisa volgt een stroom eensgezinde reacties van mensen die ook graag geïnformeerd willen worden bij calamiteiten. De verontwaardiging bereikt ook politici. D66-Kamerlid Vera Bergkamp stelt minister Hugo de Jonge van VWS schriftelijk vragen.

Toegankelijke informatie: geen gunst maar mensenrecht.

Ieder(in) lobbyt al jaren voor toegankelijke informatie voor iedereen. Niet als gunst, maar als recht. Dat recht is vastgelegd in het VN-verdrag Handicap, onder andere in artikel 9 en artikel 11. In vergelijking met andere landen loopt Nederland achter als het gaat om toegankelijk publieke informatie. Ieder(in) maakt zich in Den Haag hard voor toegankelijke informatie. Degelijke ondertiteling en de aanwezigheid van een tolk gebarentaal bij crisiscommunicatie moeten ook hier in Nederland vanzelfsprekend zijn.

Illya Soffer, directeur van Ieder(in), pleitte gisterochtend op radio 1 voor een tolk gebarentaal bij crisiscommunicatie.







ARTIKEL: ANBO ACTIEF IN CLIËNTENRAAD CAK: DOEL IS BETERE DIENSTVERLENING.
Bron: Redactioneel/ANBO.

Namens ANBO vooral een steentje bijdragen aan een beter functionerend CAK. “Hierbij moeten de belangen van de cliënten en onze leden voorop staan.

Zaken als bejegening bij inning of bij schulden van de eigen bijdragen kan een andere menselijker manier worden gehanteerd. Het CAK is zich daarvan bewust en is van goede wil." - Aldus Dries Veldman, voorzitter van de Cliëntenraad bij het Centraal Administratie Kantoor (CAK) vanuit zijn ANBO-vrijwilliger rol.

Aandachtspunten van buitenaf.

De organisatie heeft volgens Veldman ook ‘input van buiten’ nodig om goed te kunnen opereren. De cliëntenraad is geen klachtenbureau, maar juist tendensen uit de klach­ten zullen de aandachtspunten zijn bij het CAK-bestuur. “Wat dat betreft kunnen we vanuit ANBO onze bijdrage leveren in de vorm van onze dienst Raad & Daad.” Via Raad & Daad staan we onze leden bij met advies en hulp over inkomen, gezondheid en wonen. Per maand helpen we gemiddeld 500 leden, ook met vragen over het CAK.

Clientenraad is invloedrijk.

“De raad bestaat uit mensen die als cliënt te maken hebben of hebben gehad met het CAK en mensen uit maatschappelijke organisaties, waaronder Humanitas en ANBO, en komt zes keer per jaar bij elkaar. Veldman is momenteel de eerste vergadering aan het voorbereiden, in samenwerking met de raad van bestuur. “We gaan een jaarplan voor 2019 maken. Mijn rol als voorzitter zal voor­al zijn dat ik het proces bewaak. Dat ik kan sturen in de discussie als die te diep of net niet diep genoeg gaat. Het is, kortom, een invloedrijke plaats in de raad.”







ARTIKEL: HOUD ZELFSTANDIGHEID ZO LANG MOGELIJK INTACT.
Bron: Redactioneel/DBconnect.

Blog en interview door Dionne Engelen

Stagiaire Dionne Engelen voor een banner van DB-connect.Long DescriptionStagiaire logopedie Dionne Engelen is langs geweest bij dhr. Smeets. Meneer Smeets is een bewoner met verworven doofblindheid en woont in Het Centrum voor Doofblinden van Kalorama. Dionne maakt kennis met hem en ze wil graag weten waar deze doelgroep mee te maken krijgt in het dagelijks leven.

“Op 4 februari 2019 ben ik (Dionne) begonnen met mijn afstudeerstage logopedie van vijf maanden bij het Centrum voor Doofblinden van Kalorama. Deze stage is voor mij een nieuwe ervaring met een doelgroep waar ik nog geen contact mee heb gehad gedurende mijn opleiding logopedie aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen. Om kennis te maken met de doelgroep, heb ik dhr. Smeets bezocht, een bewoner van het doofblinden centrum. Hij is een 65-plusser uit Brabant. Sinds zijn veertigste levensjaar kreeg dhr. Smeets te maken met het Syndroom van Narp waardoor hij blind en slechthorend werd. Via de mail heb ik met hem een afspraak gemaakt om te praten over welke invloed verworven doofblindheid heeft op zijn dagelijks leven.

Syndroom van Narp.

Aangekomen bij de woning van dhr. Smeets, druk ik op de bel. Ik loop binnen en neem plaats aan de keukentafel. Het gesprek begint. Hij vertelt dat hij door het Syndroom van Narp steeds minder is gaan zien en horen. Zijn zicht werd steeds minder. “Het is te vergelijken met kijken door lege wc-rollen”, zegt hij. Dit brengt beperkingen met zich mee. Dhr. Smeets geeft aan dat de snelheid waarmee hij vroeger alles deed vermindert. ”Je hebt veel meer tijd nodig om het een en ander af te krijgen”, geeft hij aan.

Dhr. Smeets kreeg problemen thuis, op het werk, met auto rijden, met sociale contacten onderhouden. Zijn zelfstandigheid wordt hierdoor belemmerd. Dit is een algemeen punt waar de doelgroep mee te maken krijgt, volgens hem. “Hierdoor ga je andere oplossingen zoeken. Bijvoorbeeld: gebruik maken van het openbaar vervoer of de regiotaxi.”

Dhr. Smeets vertelt dat de bewoners op Kalorama zoveel mogelijk gestimuleerd worden om zelfstandig activiteiten te doen, mocht dat niet lukken dan zijn er begeleiders om te helpen. Dit is om de zelfstandigheid zolang mogelijk intact te houden. Dhr. Smeets vindt dat erg belangrijk.

Hulpmiddelen.

Dhr. Smeets geeft aan dat hij veel baat heeft bij zijn computer en Iphone. Deze werken via spraak. Hij vertelt dat hij onder andere mails kan sturen, mails kan beluisteren en zijn agenda beheert met deze middelen. Ik vraag me af hoe zijn computer met spraak werkt. Dit laat hij mij zien.

Hij start de computer op. De computer vertelt op welke pagina hij zich bevindt. Via verschillende sneltoetsen op zijn grote toetsenbord, bedient hij de computer en laat hij zien hoe hij een mail stuurt. Zijn Iphone werkt op de volgende manier, je kan zeggen: ‘’Open de mail.’’ en de Iphone opent de mail voor je. ‘’Ideaal!’’ vindt dhr. Smeets Door de ontwikkelingen van computers kan hij op de hoogte blijven van het nieuws en kan hij in contact blijven met familie en vrienden via de mail waardoor hij langer zijn zelfstandigheid kan behouden. Hij vertelt dat hij zonder deze hulpmiddelen niet zo ver zou zijn gekomen. Dhr. Smeets is hier erg blij mee en hij vindt dit een mooie afsluiter van het gesprek.







ARTIKEL: DILEMMA'S ROND DWANG IN DE ZORG: WANNEER MAG JE IEMAND OPSLUITEN?
Bron: Redactioneel/NPOradio1/Reporter [KRONCRV].

Iemand opsluiten, fixeren of stiekem medicatie toedienen; in de gehandicaptenzorg zijn dit soort dwangmaatregelen soms noodzakelijk. Maar het gebeurt nu ook als het niet mag, zeggen experts tegen Reporter Radio. Hoe krijgen we beter zicht op wat zich achter gesloten deuren afspeelt?

Olga Floris, als gezondheidsjurist verbonden aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam, ziet vrijheidsbeperking regelmatig in de praktijk. Ze begeleidde in de loop der jaren verschillende ouders van kinderen met een beperking die haar om advies vroegen. "Soms moet je iemand tegen zichzelf of anderen beschermen, maar het wordt naar mijn smaak veel te snel en veel te makkelijk gedaan."

"Vrijheidsbeperking wordt naar mijn smaak veel te snel en veel te makkelijk toegepast."

Olga Floris, gezondheidsjurist.

Bepalen wat en hoeveel je mag eten.

Datzelfde merken ze ook bij KansPLus, een belangenvereniging voor mensen met een verstandelijke beperking. Vrijheidsbeperking gaat niet altijd om zware maatregelen als opsluiten of fixatie. Vaak gaat het ook om alledaagse beperkingen, zoals huisregels bij een zorginstelling. "In een woonvorm is vaak personeel dat bepaalt hoeveel je mag eten, wanneer je mag eten en wat je in je vrije tijd mag doen. Daar zijn ze zich niet altijd van bewust", zegt Dorien Kloosterman van KansPlus.

Volgens de wet mag dat echter niet, tenzij sprake is van zogenaamd 'ernstig nadeel'. "Wanneer iemand dingen doet waarbij hij zijn omgeving in gevaar brengt mogen vrijheidsbeperkingen worden toegepast, anders in principe niet", zegt Kloosterman.

Rare uitwassen.

Toezicht houden is moeilijk. Vooral bij kleinere instellingen weten we niet precies wat zich achter de voordeur afspeelt, denkt arts Michiel Vermaak. "Mensen willen heel graag goede zorg leven en alle risico’s mijden. Dat kan ertoe leiden dat er dingen gebeuren die veel te ver gaan: mensen constant achter gesloten deuren zitten en constant in al hun vrijheden worden beperkt. Ik hoor wel eens over rare uitwassen."

Maar juist die blijven buiten beeld. De Inspectie voor de Gezondheidszorg laat aan Reporter Radio weten niet genoeg mensen te hebben om alles in de gaten te houden. "Wij hebben niet voldoende inspecteurs om bij iedere aanbieder langs te gaan. Daarom gaat de inspectie gericht langs bij de instellingen waar wij de grootste risico’s zien."

Lastiger te organiseren.

De Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland benadrukt dat zorginstellingen de laatste jaren vooruitgang hebben geboekt. "We zijn succesvol geweest in het afbouwen van onrustbanden en zijn nu met volle kracht aan het werken aan de afbouw van medicatie. Heeft echt onze prioriteit." Toch zijn er ook zorgen, zoals het personeelstekort. "We weten nu beter wat we moeten doen om vrijheidsbeperkingen af te bouwen, maar door ontwikkelingen op arbeidsmarkt is dat steeds lastiger om dat te organiseren."

Mede daardoor staat de vrijheid van mensen met een beperking onder druk, zegt Dorien Kloosterman van KansPlus. "We zien allemaal dat er een personeelstekort is en we zien ook dat kennisniveau van medewerkers anders is dan twintig jaar geleden. Maar het mag natuurlijk niet zo zijn dat vanwege die feiten mensen gefixeerd worden of dat er andere maatregelen worden genomen. We zien het wel gebeuren in de praktijk en dat is heel ernstig.







ARTIKEL: JE WORDT DIK VAN BOTERHAMMEN EN ANDERE VOOROORDELEN OVER BROOD.
Bron: Redactioneel/Eline Ex, broodbakker/AD/ANP.

Brood is voedzaam en betaalbaar. Toch eten we er minder van, omdat koolhydraatarme diëten ons ervan weerhouden en niet iedereen gluten verdraagt. Ander brood biedt uitkomst. Tijd voor een update.

Jaarlijks eten we in Nederland gemiddeld bijna 50 kilo brood per persoon. Dat zijn zo’n vier sneetjes per dag. Volkoren, gevolgd door meergranen en bruin, is het populairst. We kopen dat brood, dat overwegend van tarwemeel is gemaakt, vooral bij de supermarkt. Het aantal ambachtelijke bakkerijen daalde van ruim 10.000 in 1960 naar amper 2000 nu.

Geleidelijk aan neemt de broodconsumptie af. Vlak na de Tweede Wereldoorlog aten we nog 80 kilo per jaar. Die hoeveelheid daalde eerst fors door de introductie van ontbijtgranen als cornflakes en muesli, en de laatste jaren ook door diëten en alarmerende berichten over gluten. Klachten die mensen daardoor ervaren, zouden als sneeuw voor de zon verdwijnen als ze minder of ander brood zouden eten. Maar geen brood eten heeft als nadeel dat je te weinig jodium, vezels en B-vitamines binnenkrijgt.

Glutenintolerantie.

Ongeveer 170.000 Nederlan­ders hebben gluteninto­le­ran­tie, maar 80 procent van hen weet dat niet

Het meest bediscussieerde bestanddeel van brood is gluten (van het Latijnse woord voor lijm). Deze kleefstof uit de eiwitten van graankorrels komt van nature voor in tarwe (ook in spelt), rogge en gerst, maar niet in haver. Het geeft bij de bereiding stevigheid en elasticiteit aan het brood. Gluten bestaan uit glutenine en gliadine. Gliadines veroorzaken bij mensen met gluten- intolerantie (coeliakie) autoimmuunreacties in de dunne darm, waardoor het darmvlies ontstoken en beschadigd raakt. Dat kan weer leiden tot een verminderde opname van voedingstoffen en tot darmklachten. Rijst en maïs bevatten ook gluten maar geen gliadine. Ongeveer 170.000 Nederlanders (1 procent) hebben coeliakie; 80 procent van die groep weet dat niet.

Darmklachten door brood, maar geen glutenintolerantie.

Er zijn mensen die brood slecht verdragen zonder dat ze coeliakie hebben. De symptomen zijn anders en minder heftig dan bij coeliakie. Sommigen ervaren minder klachten als ze minder glutenproducten eten. De klachten kunnen ook samenhangen met andere stoffen in brood; dan is een glutenarm dieet onnodig.

We eten in Nederland gemiddeld bijna 50 kilo brood per jaar per persoon.

Sommige mensen kunnen gevoelig zijn voor een brede groep van suikers (vaak afgekort met term FODMAP’s) die onder meer veel voorkomen in tarwebrood. Die suikers komen deels onverteerd in de darm, waar darmbacteriën ze consumeren. Het gas dat daarbij vrijkomt, geeft een opgeblazen gevoel. Voor de meeste broodeters zijn die stoffen juist goed voor de darmgezondheid.

Wie het prikkelbaredarmsyndroom heeft, kan zijn klachten verminderen door de FODMAP’s te mijden. Brood dat is gemaakt van zuurdesem, waarbij gisten uit de lucht het langrustende deeg fermenteren en het groeiend aantal melkzuurbacteriën de suikers afbreken, bevat minder FODMAP’s dan tarwebrood gemaakt met gist. Waarschijnlijk is desembrood daardoor beter te verdragen. Alleen desempoeder, een smaakmiddel, voorkomt de klachten niet. Overigens bevatten ook andere voedingsmiddelen zoals zuivel, peulvruchten, koolsoorten en fruit FODMAP’s.

Bij de bereiding van zuurdesembrood breken de bacteriën ook fytinezuur deels af. Fytinezuur is een bron van fosfor, die de plant nodig heeft om te groeien. Het nadeel ervan is, dat het de opname vermindert van mineralen in de darm.

Te dik door brood?

Veel producten met geraffineerd zetmeel eten kan bijdragen aan een verhoogd risico op type 2 diabetes en obesitas. In vier sneetjes brood zit ongeveer 60 gram zetmeel. Dat zorgt voor een tijdelijk hogere bloedsuikerspiegel, wat leidt tot extra insulineproductie om de suikers in lichaamscellen op te bergen. Dat gebeurt vooral als mensen te zwaar zijn, en daardoor relatief ongevoelig zijn voor dit hormoon. Chronisch hoge suiker- en insulineconcentraties geven meer risico op type 2 diabetes. Insuline stimuleert ook de vetopslag in het lichaam en remt de vetafbraak. Vandaar dat sommige wetenschappers denken dat zetmeel een dikmaker bij uitstek is.

Producten die veel vezels (en zetmeel) bevatten, jagen de insulineproductie minder op. Volkorenbrood hangt dan ook samen met een verlaagd risico op obesitas, type 2 diabetes, hart- en vaatziekten en verschillende vormen van kanker. Het gaat dus niet zozeer om de koolhydraten (zetmeel), maar om de kwaliteit ervan. Volkoren graanproducten worden juist aangeraden en geraffineerde graanproducten ontraden.

Zijn oergranen beter?

Vier sneden brood per dag (en wat zuivel, vis en een ei) volstaan om voldoende jodium binnen te krijgen

Boeren telen vooral moderne tarwe die een hoge opbrengst geven. Duitse onderzoekers analyseerden 75 variaties van tarwe, harde tarwe, spelt, emmer en eenkoorn. De opbrengsten van spelt, emmertarwe en eenkoorn waren respectievelijk 37, 52 en 65 procent lager dan van moderne tarwe. Veel van de oude graantypes hebben een schil die verwerking lastig maakt. Zij bleken ook rijker aan gluten dan de moderne tarwe. Andere analyses lieten zien dat de samenstelling van een groot aantal voedingsstoffen niet erg verschilt in oude en nieuwe types graan. De hoeveelheid vitamines en mineralen is veeleer afhankelijk van de bodem en de bemesting.

Een jodiumtekort.

Bij biologisch brood gebruiken bakkers vaak zout zonder jodium. Mede daardoor, en door de concurrentie van ontbijtgranen, daalde de jodiuminname tussen 2006 en 2015 bij mannen met 37 procent en bij vrouwen met 33 procent. Een tekort kan schildklierproblemen veroorzaken (krop). Vier sneden brood per dag, aangevuld met wat zuivel en zo nu en dan vis en een ei, volstaan om voldoende binnen te krijgen. Zonder brood lukt dat ook, maar eenvoudig is dat niet.

Kwestie van uitproberen.

Brood van volkoren tarwe is voor de meeste mensen de beste keuze. Maar niet iedereen verdraagt dat even goed. Oude granen leveren doorgaans geen gezonder brood op. Mensen die door hun boterhammetjes last krijgen van hun darmen, kunnen spelt-, glutenvrij- of zuurdesembrood overwegen. Het is een kwestie van uitzoeken wat het beste bevalt.







ARTIKEL: VEEL NEDERLANDERS VINDEN VERPAKKINGEN LASTIG.
Bron: Redactioneel/Nieuws.nl/ANP.

Veel mensen ergeren zich aan de verpakkingen van eten. Dat blijkt uit onderzoek van ReumaNederland en ANBO. Zeker 98 procent van de ondervraagden zegt wel eens moeite te hebben met een verpakking en 40 procent heeft dit dagelijks.

Zeker 55 procent van de ondervraagden zegt wel eens gewond te zijn geraakt door het openen van een of andere verpakking. De belangrijkste boosdoeners zijn de deksels van glazen potten, hard plastic, strakke verpakkingen en glazen flessen met een draaidop.

,,Dat grote groepen mensen een hulpmiddel moeten inzetten om überhaupt een verpakking open te krijgen, mag niet normaal gevonden worden. En dat ze hierbij gewond raken al helemaal niet”, aldus Liane de Haan van ANBO.

Opvallend is dat iedereen hier last van heeft en niet alleen mensen met reuma, zegt Sija de Jong van ReumaNederland. ,,Fabrikanten zouden de gebruiksvriendelijkheid veel belangrijker moeten vinden.”







ARTIKEL: DYLAN (8) HAALT 11.000 EURO OP VOOR STICHTING VOOR TERMINALE KINDEREN.
Bron: Redactioneel/NOS/ANP MediaWatch.

De achtjarige Dylan uit Kudelstaart, Noord-Holland heeft ruim 11.000 euro opgehaald voor stichting Living Memories, die terminale kinderen de mogelijkheid biedt hun verhaal vast te leggen. De stichting maakte een videoportret van het broertje van Dylan, dat inmiddels is overleden.

Dylan haalde het geld op met klusjes en donaties. Hij hoopt dat de stichting met het geld veel andere gezinnen kan helpen. "Het is gewoon heel mooi voor mensen die een kindje hebben dat ziek is. Want als ze er niet meer zijn, kunnen ze het filmpje terugkijken", zegt hij tegen NH Nieuws.

De achtjarige deed allerlei klusjes, zo bracht hij onder meer lege bierkratten weg en zamelde hij lege flessen in. Zijn klas hielp hem daarbij. Ook deden veel mensen een donatie.

Dylan begon in januari met inzamelen. Hij besloot zich in te zetten voor de stichting nadat ze een filmpje hadden gemaakt van zijn ernstig zieke broertje. Die overleed enkele weken na de start van de actie.







ARTIKEL: MINDER CT-SCANS NODIG BIJ ZWANGEREN MET MOGELIJKE LONGEMBOLIE.
Bron: Redactioneel/LUMC.

Toepassing van dit algoritme leidde ertoe dat gemiddeld bij 40 procent van zwangeren met verdenking op een longembolie geen CT-scan hoefde te ondergaan

Dankzij slimme diagnostiek hoeven minder zwangere vrouwen met verdenking op een longembolie een potentieel schadelijke CT-scan te ondergaan. In een publicatie in de New England Journal of Medicine beschrijven internationale onderzoekers onder leiding van het LUMC een diagnostisch algoritme om het aantal CT-scans veilig terug te dringen.

De onderzoekers toonden al eerder aan dat hun zogeheten YEARS-algoritme werkt voor de niet-zwangere patiënt met verdenking op een longembolie. “Voor zwangeren is het nog belangrijker om geen CT-scan uit te voeren, want de straling kan schadelijk zijn voor de baby en de moeder”, legt arts-onderzoeker Liselotte van der Pol uit. Haar copromotor dr. Erik Klok voegt toe: “Een longembolie diagnosticeren bij een zwangere kan lastig zijn, want de symptomen zoals kortademigheid lijken op reguliere zwangerschapsklachten. Omdat er geen bewezen diagnostisch algoritme bestaat, moet in de huidige praktijk daarom vrijwel altijd een CT-scan worden verricht.”

CT-scans bespaard.

De onderzoekers testten hun YEARS-algoritme, bestaande uit een gecombineerde score van patiëntkenmerken en een bloedtest, op 498 zwangeren met verdenking op een longembolie. Afhankelijk van de patiëntkenmerken werd een verschillende bloedtest (D-dimeer) afkapwaarde gehanteerd om wel of niet af te kunnen zien van een CT-scan. Bij verdenking van een diepe veneuze trombose werd, ongeacht de hoogte van de D-dimeer-test of patiëntkenmerken eerst een echografie van de beenvaten gedaan. Indien dit een trombose te zien gaf, werd afgezien van de CT-scan en meteen behandeling met bloedverdunners gestart.

Toepassing van dit algoritme leidde ertoe dat gemiddeld bij 40 procent van zwangeren met verdenking op een longembolie geen CT-scan hoefde te ondergaan, terwijl dat zonder het algoritme bij iedere patiënt had gemoeten. Bij zwangeren in het eerste trimester - waar straling extra schadelijk is - was dat zelfs 65 procent. Het overslaan van de CT-scan bleek gerechtvaardigd, want in de drie maanden na de verdenking op longembolie ontwikkelde slechts één zwangere diepe veneuze trombose en geen enkele zwangere een longembolie.

Meteen toepasbaar.

“Dit is heel belangrijk nieuws, want het betekent dat we op verantwoorde wijze van CT-scans kunnen afzien bij zwangere patiënten. Bovendien is dit algoritme meteen toepasbaar in de praktijk. In het LUMC werken we al met dit algoritme. Wat ons nog wel te doen staat, is zorgen dat onze bevindingen worden opgenomen in de richtlijnen, zodat alle ziekenhuizen ermee aan de slag kunnen”, aldus onderzoeksleider en hoogleraar Menno Huisman.

Het onderzoek is, behalve in het LUMC, in 9 Nederlandse ziekenhuizen uitgevoerd: Amsterdam UMC (locatie AMC), Erasmus MC, UMC Utrecht, Haga Ziekenhuis en Haaglanden Medisch Centrum in Den Haag, Rode Kruis ziekenhuis in Beverwijk, Flevo ziekenhuis in Almere, Gelre Ziekenhuis in Apeldoorn en Groene Hart Ziekenhuis in Gouda. Daarnaast deden acht Franse ziekenhuizen en een ziekenhuis in Ierland mee.







ARTIKEL: KINDEREN LEREN MET JOKIE OM NAAR DE TANDARTS TE GAAN.
Bron: Redactioneel/Efteling Fanzine.

Hallo Jokie! Hallo Jet! Jokie en Jet gaan naar de tandarts. Jokie moet zijn tanden laten controleren. Ben jij wel eens bij de tandarts geweest?

‘Leren met Jokie,’ is een interactieve reeks waarin Jokie en Jet de allerkleinsten meenemen op een educatief avontuur bomvol herkenbare momenten in het dagelijks leven. Zoals samen spelen, samen delen, op vakantie en naar de dokter, en nog veel meer.

Je komt Jokie en Jet overal tegen. Heb jij ze al gezien? Je vindt Jokie en Jet ook op www.efteling.com/kids







ARTIKEL: OMBOUWEN AFVALCONTAINERS NIET HANDIG VOOR CHRONISCH ZIEKEN EN GEHANDICAPTEN.
Bron: Redactioneel/Omroep Gelderland/ANP MediaWatch.

In de aanloop naar de invoering van het betalen per afvalzak stelt het Arnhemse college voor om alle trommels van de ondergrondse containers geschikt te maken voor 30 literzakken in plaats van 60 literzakken. Het Arnhems platform chronisch zieken en gehandicapten (APCG) ziet hier problemen in. SP en VVD willen helemaal van diftar af.

Diftar is het systeem waarmee Arnhemmers moeten gaan betalen per zak restafval. Op weg naar de geplande invoering in 2020 besprak de Arnhemse gemeenteraad deze week twee voorstellen van het college. Het stadsbestuur wil de trommels waarin het restafval aangeboden wordt ombouwen van geschikt voor 60 literzakken naar alleen nog maar geschikt voor 30 literzakken. Ook is er een voorstel om bij voldoende animo voorzieningen voor het scheiden van GFT te plaatsen bij locaties met hoogbouw.

Voorzitter van het APCG Dick Cochius laat weten niet gelukkig te zijn met het voorstel om bij de containers uitsluitend 30 literzakken restafval aan te kunnen bieden. Een brief aan het college van het APCG in een eerder stadium was juist aanleiding om deze mogelijkheid te onderzoeken zodat meer mensen die hier fysiek toe in staat zijn hun afval zelfstandig weg kunnen brengen.

'Problematisch voor mensen met thuiszorg'

Om de optie tot het aanbieden van 60 literzakken helemaal af te schaffen is nooit de bedoeling geweest van het APCG. Cochius: 'Je komt in de problemen als je afhankelijk bent van thuiszorg die één of twee keer per week komt. Dan heb je overal in huis kleine zakjes staan. Ook voor mensen met grote hoeveelheden medisch afval is dit niet wenselijk.'

Het APCG is niet betrokken bij de totstandkoming van dit voorstel. Hoewel wethouder Cathelijne Bouwkamp in de veronderstelling was dat alle belangenorganisaties via de Adviesraad aangesloten waren geeft ze toe dat het handig was geweest om dit rechtstreeks met de APCG kort te sluiten.

'Kliko delen'

Commissielid Scott van den Broek (CDA) stelt voor dat bewoners van bovenwoningen simpelweg een GFT-kliko met de benedenwoning zouden kunnen delen. Dat vindt de wethouder een goed alternatief voor dit type hoogbouw en een mooi voorbeeld van maatwerk.

Nascheiden.

SP en VVD willen helemaal van het idee van diftar af. De partijen zijn een voorstander van nascheiding waarbij PMD-afval achteraf automatisch gescheiden wordt in plaats van vooraf door de inwoners. Dit zou goedkoper zijn, eenvoudiger voor de burger en bovendien tot een betere kwaliteit van scheiding leiden. Volgende week staat de SP-motie op de agenda om het college op te dragen een proef met nascheiding te doen.







ARTIKEL: 6 APRIL DOE- EN BELEEFDAG IN HET MAASTRICHT UMC+.
Bron: Redactioneel/UMC+/Zorgkrant.

Op zaterdag 6 april opent het Maastricht UMC+ haar deuren voor de interactieve Doe- en Beleefdag. Je volgt het verhaal van verschillende patiënten en stapt onder meer binnen in een moderne operatiekamer, voert zelf spannende laboratoriumexperimenten uit en neemt een kijkje in het gloednieuwe centrum voor protonentherapie. Niet alleen zie je de bijzondere plekken van het Maastricht UMC+ en kun je zelf aan de slag, je krijgt ook nog eens volop tips en adviezen voor een gezond leven. Kortom, een inspirerende dag voor jong en oud.

Tijdens de Doe- en Beleefdag volg je het verhaal van een (of meerdere) patiënt(en). Zo vertelt de 77-jarige Willie over zijn leven met de chronische aandoening hartfalen en neemt Emira je mee in haar ervaringen met artrose in de knie. Onderweg bezoek je tal van plekken waar je op een interactieve manier meer komt te weten over hun verhaal. Zo kom je bijvoorbeeld op de neuro-daycare, neem je een kijkje op de Vaatkamer en mag je een operatie assistent en chirurg alles vragen over hun werk op een hightech operatiekamer.

Voor ieder wat wils.

Tussen de verhalen door kun je terecht op het Gezond Idee plein voor een kookdemonstratie, het testen van je gezondheidskennis of een mini-consult van onze diëtisten. Ambitieuze en geïnteresseerde studenten of werkzoekenden kunnen hun hart ophalen op het Werken- en Lerenplein, waar ze volop informatie krijgen over de mogelijkheden van het Maastricht UMC+ als het gaat om opleiding en werk. Ook de jeugdige bezoekers worden niet vergeten en kunnen zelf op ontdekkingstocht door het Maastricht UMC+ met de Kids Challenge.

Over het Maastricht UMC+.

Het Maastricht UMC+ is een universitair medisch centrum. Dat houdt in dat we ons niet alleen bezig houden met het leveren van de beste patiëntenzorg, maar ook met wetenschappelijk onderzoek en onderwijs. Met de innovatieve inzichten uit het laboratorium verbeteren we de gezondheidszorg en door het opleiden van artsen, verpleegkundigen en andere zorgprofessionals garanderen we de toekomst van de zorg. Tevens hebben we ziektepreventie en gezondheidsbevordering hoog in het vaandel staan. Vandaar de '+' in onze naam.

De Doe- en Beleefdag van het Maastricht UMC+ vindt plaats op zaterdag 6 april van 11.00 uur tot 17.00 uur. Op deze dag openen Maastro Clinic en de Brightlands Maastricht Health Campus eveneens hun deuren voor het publiek.







ARTIKEL: IN 2040 GAAT MOGELIJK DE HELFT VAN ONS INKOMEN NAAR DE ZORG.
Bron: Redactioneel/NPOradio1/WNL.

De zorgkosten blijven maar toenemen. Met name de laatste fase van ons leven kost ons een steeds groter deel van ons inkomen. In een twee uur durende radiospecial en een zesdelige podcastserie van het programma Stand van Nederland onderzoekt WNL deze zorgwekkende cijfers.

Bij de zorgkosten denken de meeste mensen aan de maandelijkse zorgpremie, maar dat is slechts een gedeelte. In werkelijkheid is iedereen een veelvoud van die premie kwijt aan zorg. En dat kan in de toekomst nog wel eens flink gaan oplopen, zegt onderzoeksjournalist Anna Dijkman. In 2040 gaat voor sommige Nederlanders de helft van het inkomen naar de gezondheidszorg, zo waarschuwt zij.

Meer dan alleen zorgpremie.

"We praten altijd over hoeveel we aan de ziektekostenverzekering kwijt zijn", zegt Dijkman. Voor een modaal inkomen van 32.000 bruto per maand komt dat uit op 1600 euro per jaar. "Maar via je inkomen betaal je ook nog premies," zegt Dijkman. "Bijvoorbeeld voor langdurige zorg. Dat is voor dit inkomen ongeveer 2000 euro per jaar. Dan ben je er nog niet. Je betaalt ook nog via de belasting mee aan de zorg. Voor dit inkomen is dat 1500 euro per jaar. Dan betaal je ook nog via je werkgever 2400 euro. Dit zie je zelf niet op je loonstrook maar dat draagt je werkgever af."

In totaal betaalt iemand met een modaal inkomen 7500 euro per jaar aan de zorg, zo rekent de onderzoeksjournalist voor. Bovenop de zorgpremie komt jaarlijks dus nog bijna 6000 euro aan zorgkosten die de gemiddelde Nederlander kwijt is. Dat is ongeveer 20% van het bruto inkomen.

Veel hoger.

Dat percentage kan in de toekomst nog wel eens veel hoger worden, zo waarschuwt Dijkman. "We weten dat de zorgkosten flink gaan toenemen. De verwachting is naar 174 miljard euro per jaar in 2040." Het percentage van ons bruto inkomen dat naar de gezondheidszorg gaat, zou dan kunnen oplopen tot 25 á 35 procent. "Er zijn zelfs scenario's, waarin we nog betere zorg gaan leveren, als mensen nog ouder worden, dat het voor bepaalde inkomensgroepen naar 47 procent gaat."







ARTIKEL: BEZWAAR LOONT: MEER POETSHULP VOOR OUDEREN EN GEHANDICAPTEN.
Bron: Redactioneel/Eindhovens Dagblad/ANP MediaWatch.

Ouderen en gehandicapten in Eindhoven die bezwaar hebben gemaakt tegen de korting op hun hulp hebben daadwerkelijk te weinig schoonmaakhulp gekregen. Ook gaat de gemeente bij zestien bezwaarmakers de eigen bijdrage terugbetalen. Dat melden Bert van 't Laar en Kevin Wevers, belangenbehartigers van de bezwaarmakers.

Ze hebben de eerste besluiten na het indienen van bezwaar binnen. Het Eindhovens stadsbestuur erkent daarin dat er zaken niet goed zijn gegaan en herstelt die nu.

Vrijwilligers of kinderen.

Maar de gemeente houdt vast aan haar keuze om incidentele schoonmaaktaken niet langer uit te laten voeren. Daarbij gaat het bijvoorbeeld om hoog afstoffen of het poetsen van de binnenkant van koelkast en magnetron. De gemeente vindt dat mensen dit door (bijvoorbeeld) hun kinderen moeten laten doen of dat ze via WIJeindhoven een vrijwilliger moeten zoeken. ,,Kinderen zijn er niet altijd, of ze doen al veel andere dingen. En vrijwilligers gaan dit type werk niet doen", zegt Van 't Laar. ,,Het ziet er daarom naar uit dat we na ruim 300 bezwaren ook enkele honderden beroepen bij de rechtbank krijgen."

Wevers begeleidt Eindhovenaren die via het meldpunt van vakbond FNV bezwaar maken en heeft nu in 60 van de 110 zaken een besluit op bezwaar binnen. Oud-rechter Van 't Laar begeleidt 59 Eindhovenaren namens ouderenbond KBO en heeft in 30 bezwaren een besluit binnen. ,,Verreweg de meeste cliënten krijgen meer tijd toebedeeld dan ze nu krijgen, sommige een uur, andere een paar minuten extra per week, in één geval zelfs drie uur extra", zegt Van 't Laar. ,,En zestien cliënten krijgen hun hele eigen bijdrage over 2018 terug. Dat komt omdat de gemeente een fout maakte in de beschikkingen die ze tot 1 juli stuurde." Inmiddels heeft het Rijk een nieuwe regeling doorgevoerd, waardoor iedereen in Nederland een lage eigen bijdrage kent.

Versobering huishoudelijke hulp.

Eindhoven versoberde een jaar terug de huishoudelijke hulp. Ze liet de herindicatie uitvoeren door de zorgaanbieders zelf. FNV en KBO maakten zich hier van begin af aan zorgen over. Omdat zorgaanbieders een vast budget per klant krijgen is het voor hen voordelig om minder hulp te bieden dan nodig. Nu bezwaarmakers alsnog zijn bezocht door een onafhankelijke WMO-consulent, blijkt dat het inderdaad regelmatig is misgegaan. Van 't Laar: ,,Personen met COPD of incontinentie zijn op dezelfde manier beoordeeld als de anderen. De frequentie van uitvoering van taken wijkt zonder reden af van de frequentie die de gemeente zelf had bepaald."

Op de vraag of zorgaanbieders meer hebben gekort op hulp dan de gemeente wilde, gaat het college nog niet in. 'Begin april informeren we de raad. Tot die tijd maken we geen tussenstand.'







ARTIKEL: NZA BEKIJKT HOGE KOSTEN 'PILLENZAKJES'.
Bron: Redactioneel/NZa/Radar/ANP.

De Nederlandse Zorg Autoriteit (NZa) gaat kijken naar hoge kosten die apothekers rekenen voor dienstverlening rondom de zogenoemde terhandstelling van medicijnen. Zorgverzekeraars hebben daar moeite mee. Een woordvoerster bevestigt berichtgeving hierover door televisieprogramma Kassa.

Voor sommige kwetsbare patiënten die meerdere pillen op een dag moeten slikken, bijvoorbeeld iemand in een verzorgingshuis, zijn extra handelingen nodig rondom het samenstellen en verstrekken van de medicijnen. Om te voorkomen dat de patiënt de verkeerde pillen neemt, of deze op een verkeerd moment inneemt, maakt de apotheker speciale plastic zakjes met de dagelijkse hoeveelheid pillen. Aan deze service, de terhandstelling, zijn ook extra kosten verbonden.

Vijf keer hoger dan normaal.

Kassa meldt dat deze tarieven vijf keer hoger liggen dan bij normale verstrekking. Volgens het programma willen de apothekers geen inzage geven in de kosten. Een woordvoerder van de apothekers was niet direct bereikbaar voor commentaar.

De woordvoerster van de NZa wijst er wel op dat zorgverzekeraars en apothekers het probleem ook zelf kunnen oplossen, door hier samen afspraken over te maken.







ARTIKEL: ‘IK VERTROUW MIJN HOOFD VOOR GEEN METER’
Bron: Redactioneel/RTLnieuws.

Schizofrenie, dat is toch dat je een gespleten persoonlijkheid hebt? Mensen met schizofrenie zijn toch gevaarlijk? Nee en nee. Carola van Alphen (42) heeft de ziekte en legt het – vanwege de Week van de Psychiatrie die maandag begint – uit. “Ik kan mijn hoofd nooit honderd procent vertrouwen.”

Ze wist het zeker. Echt honderd procent. Door háár was Pim Fortuyn vermoord. Zíj was verantwoordelijk voor de dood van de politicus op 6 mei 2002. Ze hoorde meteen, nadat het op het nieuws kwam, stemmen in haar hoofd die zeiden dat zij hen opdracht had gegeven om Fortuyn te doden. En ja, wat doe je dan?

Carola – doodsbang voor wraak van Fortuyns aanhangers – besloot te vluchten. Ze rende in totale paniek naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis. ‘Help me, ze komen me halen, help me’. Daar werd Carola opgenomen op de gesloten afdeling. Met medicijnen, psychische hulp en structuur verdwenen de stemmen langzaam maar zeker. Want nee, Carola heeft Pim Fortuyn niet vermoord. Carola heeft schizofrenie.

Stemmen.

16 was Carola toen ze kwamen. De stemmen. Mannenstemmen, vrouwenstemmen, allemaal door elkaar, sommigen hard, anderen zacht, sommigen aardig, maar de meesten gemeen. Ze zeiden dat ze lelijk was. Dat ze dom was. Dat ze slechte dingen had gedaan of moest doen. Dat mensen over haar roddelden.

'Je zintuigen zijn in de war, je hebt hallucinaties en wanen waarvan je op dat moment denkt dat het écht aan het gebeuren is'

En ze zag dingen die er niet waren. Er kwamen slangen uit de grond en gebouwen om haar heen stortten in. Nog enger: ze had geen controle over haar spieren, want de ‘goden van boven’ controleerden die. “Ik was doodsbang”, vertelt ze. “Echt doodsbang. En ik kon niet tegen mezelf zeggen dat het niet écht was, wat ik zag, want ik was overal echt van overtuigd.”

Verwarrend en eng.

Toen ze twintig was kwam er eindelijk een diagnose. “De arts legde uit dat mensen met schizofrenie dingen waarnemen die er niet zijn. Zo ken ik een meisje dat altijd een brandgeur ruikt. Je zintuigen zijn in de war, je hebt hallucinaties en wanen waarvan je op dat moment denkt dat het écht aan het gebeuren is. Mijn hersenen houden me voor de gek. En dat is heel verwarrend en eng. Ik kan nooit helemaal op mijn eigen hoofd vertrouwen. Laatst maakte ik een wandelingetje door de stad en ik hoorde dat iemand mijn naam riep. Maar ik zag niemand die ik kende. Dus ik dacht: huh, hoor ik nou weer dingen die er niet zijn? En toen hoorde ik ‘joehoe, hierboven!’ Was het inderdaad iemand die ik kende, en me stond te roepen vanaf een viaduct.”

Carola’s schizofrenie heeft een boel in haar leven bepaald. En ook wel beperkt. Zo had ze een grote kinderwens, maar er kwamen nooit kinderen. Ze koos daar bewust voor. De kans dat haar kinderen deze ziekte ook zouden krijgen, was te groot. “En ik denk dat ik de druk niet aankan, dat ik dan meer wanen en hallucinaties krijg. Ik vind het heel verdrietig, maar het kan écht niet.” Ze geniet op afstand van de twee kindjes van haar zus. “Als een van mijn nichtjes een weekendje komt logeren, vind ik dat heel leuk, maar ook spannend. Mijn ziekte maakt me heel onzeker. Dat besef sterkt me wel: ik heb de goede keuze gemaakt.”

Niet in de hand.

Ook werken, in loondienst, bij een baas, lukt Carola niet. Ze heeft het geprobeerd, ooit studeerde ze sociaalpedagogische hulpverlening op het hbo, maar door stress worden haar psychoses aangewakkerd. Daarom doet ze vrijwilligerswerk bij een patiëntgroep en is ze (ook vrijwilliger) voorzitter van Anoiksis, een lotgenotenvereniging. “Ik kan heel hard werken, maar zodra ik betaald werk doe, is de druk te hoog en dan gaat het mis.”

Als het misgaat, dan voelt Carola dat nu inmiddels aankomen. Want dan zijn ze er weer: de stemmen. Ze waarschuwt dan meteen de begeleiders – ‘let op mij, het rommelt weer in mijn hoofd’ – die altijd dichtbij zijn, omdat Carola in een beschermde woonvorm woont. ‘Ik maak dit en dit mee’, vertelt ze dan. ‘Kan dat kloppen?’ Het voelt voor haar heel veilig, want als het al echt mis ís, dan kan ze niets meer zelf doen. Dan heeft ze het niet in de hand.

Wat ook werkt bij Carola – en bij heel veel andere mensen met schizofrenie: puzzeltjes maken. Klinkt kinderachtig. Maar het is een wondermiddel. “Uit onderzoek blijkt dat mensen die stemmen horen, bepaalde hersengebieden hebben die dan actief worden. Dat zijn dezelfde gebieden die je nodig hebt als je woordpuzzeltjes moet oplossen. Dus als je zo’n puzzeltje gaat maken, dan heeft je brein geen ruimte om die stemmen te horen, want hij kan maar één ding tegelijk.”

'Ik weiger me te schamen. Mensen schamen zich toch ook niet voor migraine, of dyslexie?'

Pillencocktail.

Carola slikt nu elke dag ’s ochtends en ’s avonds de juiste medicijnencocktail van antidepressiva en antipsychotica. “Het was een lange zoektocht om erachter te komen wat de juiste combinatie voor mij was. Van één bepaald medicijn kreeg ik Parkinsonklachten, dan liep ik de hele dag te trillen. Niet te doen. En andere medicijnen maakten me zó dik. Toen ik werd opgenomen, stond er in mijn rapport dat ik ‘mager’ was. Door mijn nieuwe medicijnen woog ik in één keer 130 kilo…”

Nu heeft ze de juiste cocktail. Maar toch blijven haar hersenen haar nu en dan voor de gek houden. “Je kunt het niet altijd voorkomen.” Soms is ze ervan overtuigd: ik word afgeluisterd. Of er wordt over me geroddeld. Of stemmen beginnen weer te zeggen dat ze lelijk is, niets waard, of dat mensen boos op haar zijn. “Ik doe dan ook gekke dingen. Dan ga ik aan mensen vragen waarom ze boos zijn. ‘Wat heb ik fout gedaan?’ Of ik vraag of ik echt lelijk ben. En als ik dan weer bij mijn volle verstand ben, dan besef ik: het sloeg helemaal nergens op wat ik mijn vrienden en familie vroeg.”

Maar schaamte? Nee. Die is er niet. “Ik weiger dat. Daarom mag je me ook gewoon met voor- en achternaam in dit artikel noemen. Mensen schamen zich ook niet voor migraine, of dyslexie. Waarom moet ik me dan wel schamen voor míjn aandoening?”

'De angst voor terugval is er altijd. Maar als ik nu stemmen hoor, weet ik dat ik er niet naar hóef te luisteren'

Nare stempel.

Schizofrenie heeft een nare stempel, vinden Carola en haar lotgenoten. “We noemen het ook liever psychosegevoeligheidssyndroom, en we lobbyen ook in binnen- en buitenland om die naam erkend te krijgen.” Ze willen van die vooroordelen af. Nee: Carola en haar medepatiënten zijn geen enge mensen die anderen kwaad doen. “We doen vooral onszelf kwaad.” En ze hebben óók geen gespleten persoonlijkheden. Er is maar één Carola. En die is af en toe flink in de war. Maar: ze vindt ook dat de ziekte haar veel gebracht heeft. “Ik heb een doel in het leven, ik wil deze ziekte meer bekendheid geven en ik wil voor mezelf en mijn lotgenoten opkomen.”

Verder probeert Carola zichzelf zo veel mogelijk structuur te bieden. Ze doet haar vrijwilligerswerk, ze wandelt, ze doet de boodschappen, ze is veel samen met haar vriend – die in haar woongroep woont, en ook dezelfde aandoening heeft. “Ik heb het voor mijn gevoel nu aardig onder controle. De angst voor een terugval is er altijd, maar als ik nu stemmen hoor, kan ik wel tegen mezelf zeggen: Carool, je hoeft er niet naar te luisteren.”

Wat is schizofrenie?

Schizofrenie – of psychosegevoeligheid – is een psychische, chronische aandoening die vaak rond de puberteit ontstaat. Patiënten hebben psychoses, waarbij ze last hebben van hallucinaties, waanbeelden, gekke gedachtes en stemmen in het hoofd.

1 op de 100 mensen heeft schizofrenie. Niet iedereen die een psychose heeft, heeft meteen schizofrenie. In de gezondheidszorg wordt pas van schizofrenie gesproken als de psychoses langer dan zes maanden aanhouden en de patiënt niet (goed) kan functioneren.

Veel mensen denken dat patiënten met schizofrenie meerdere persoonlijkheden hebben. Dat idee komt omdat het van oorsprong Griekse woord ‘schizofrenie’ een ‘gespleten geest’ betekent. Betekent niet dat schizofreniepatiënten meerdere persoonlijkheden hebben: dat is de meervoudige persoonlijkheidsstoornis (MPS).

Omdat heel veel patiënten en familieleden van patiënten moeite hebben met de term schizofrenie, doet de patiëntenvereniging Anoiksis nu haar best om de naam van de ziekte te veranderen in psychose overgevoeligheidssyndroom.







ARTIKEL: HN-INFOPUNT: WAT IS HET VERSCHIL TUSSEN REVALIDATIE IN EEN REVALIDATIECENTRUM EN REVALIDATIE IN EEN VERPLEEGHUIS?
Een HN-INFOrmateur beantwoord een ingezonden vraag.

Wij ontvingen de volgende vraag:
"Mijn schoonmoeder en ik krijgen momenteel (toevallig) allebei revalidatie. Ik in een revalidatiecentrum en mijn schoonmoeder in een verpleeghuis. Is er verschil in de soort revalidatie? En zo ja, welke dan?"

Onze HN-informateur antwoord:
Een revalidatiecentrum biedt gespecialiseerde revalidatie. Iedere revalidant wordt behandeld door een revalidatieteam, dat zich uitsluitend richt op bepaalde handicaps. Binnen deze teams is veel specifieke kennis en kunde aanwezig. In het team werken verschillende behandelaars samen, onder leiding van een revalidatiearts. Samen met een fysiotherapeut, ergotherapeut, psycholoog, logopedist en/of maatschappelijk werkster werken cliënten aan het opheffen of verminderen van hun beperkingen of aan het ‘ermee leren omgaan’. Daarnaast worden zij begeleid bij de aanvraag van hulpmiddelen en kunnen zij psychologische begeleiding krijgen. Al deze activiteiten worden op elkaar afgestemd.

Mensen worden opgenomen voor klinische revalidatie als ze nog niet thuis kunnen verblijven; kan dit wel, dan revalideren ze poliklinisch en komen komen ze vanuit huis naar het revalidatiecentrum voor behandeling.

In een verpleeghuis kunnen mensen die verpleging en verzorging nodig hebben zo lang blijven als nodig is. Daarnaast hebben verpleeghuizen vaak een afdeling waar mensen tijdelijk opgenomen worden voor reactivering. Reactivering is eenvoudige revalidatie, waarvoor geen gespecialiseerd revalidatieteam nodig is. Iemand krijgt bijvoorbeeld alleen fysiotherapie. De medische begeleiding wordt verzorgd door een verpleeghuisarts.







ARTIKEL: ONZE LACHAFSLUITING.
Vandaag ingezonden door Stephan van der Heijden.

Op een goede dag kondigt één van de broers aan, te gaan emigreren naar Canada. Ze spreken af hun goede gewoonte voort te zetten, zij het op een iets andere manier. Beide zullen voortaan op zondag twee pilsjes drinken: één voor zichzelf, en één voor de ander. Op een dag komt de broer die in Nederland gebleven is, de kroeg binnen, waar hij wekelijks zijn twee pilsjes drinkt. Deze keer bestelt hij echter maar één pilsje. De kastelein vraagt verontrust, of zijn broer misschien overleden is? Waarop de broer antwoordt: “Nee hoor, maar ik ben gestopt met drinken.”











En hiermee zijn we aan het eind gekomen van ons nieuwsoverzicht van vandaag.
Voor meer nieuws gaat u naar www.handicapnieuws.net of volgt u ons op social media.
Morgenvroeg maken we weer een nieuwe update, want je weet het: HandicapNieuws is dagelijks 'uitgsproken' actueel!